Selecteer een pagina

“De organisatieomgeving verandert nu sneller en vaker dan ooit, waardoor organisaties zich steeds sneller moeten aanpassen”. Dit is een zin die ik als adviseur de afgelopen jaren vaak heb uitgesproken en geschreven.  Na 3 jaar gewerkt te hebben aan een eigen innovatie traject (SilkBricks), ben ik het niet helemaal eens meer met deze stelling. Sneller innoveren is wellicht gewenst, dit biedt echter geen garantie op succes. Naar mijn ervaring is sneller innoveren niet altijd noodzakelijk en mogelijk.  Het gras groeit niet harder door er aan te trekken. Ik vermoed dat de mensen die mij goed kennen achterover vallen na het lezen van de vorige zin.  Want meestal ben ik  ‘meester ongeduld’ zelf.

Drie jaar geleden ben ik na het volgen van een training geïnspireerd geraakt om snel een SMS dienst te ontwikkelen in de vorm van een serious game. Het doel van de game was om opgedane kennis (vaardigheden) tijdens trainingen te borgen zodat medewerkers deze zich eigen kunnen maken, en zich effectiever  kunnen inzetten voor hun werkgevers. Planning bij aanvang was om binnen 8 maanden een demo applicatie klaar te hebben om een pilot te draaien. Ruim 2 ½  jaar later is de demo klaar.  Resultaat is een applicatie die beter aansluit bij onze missie en is gestoeld op het trend van kennismanagement (kennisparticipatie/co-creatie/community of practice) i.p.v. op een hype van een SMS dienst.

Volgens de traditionele opvattingen over innovatie risico’s  zou ik mijn product in de prullenbak moeten gooien. Het is te laat klaar en veel te duur geworden.

Niets is minder waar. Ik heb heel veel geld bespaard aan ‘out of the pocket’ kosten en de markt is nu pas echt klaar voor mijn product door de doorbraak van sociale media en trends als Het Nieuwe Werken.

Lessons learned:

  1. De noodzaak om te starten met, en te investeren in een innovatietraject moet verankerd zijn in de missie en niet in de strategie van de organisatie. Met je missie als kompas kun je van koers veranderen zonder je eindbestemming uit het oog te verliezen. Toen we  medio 2007 startte met de ontwikkeling van SilkBricks was serious gaming ‘very hot’. Dus was het onze strategie om een game te bouwen. In 2008 en 2009 was serious gaming van de agenda en het thema ‘cost cutting’ was/is in.
  2. Te veel geld maakt lui en gemakzuchtig en met geld alleen kun je een proces niet versnellen. Ideeën en inspiratie hebben tijd nodig om in hoofden van mensen tot wasdom te komen.  De ontwikkeling van SilkBricks is in de afgelopen 3 jaar een paar keer stil gevallen door gebrek aan geld, maar in die ‘rust’ periode is het concept versterkt en vereenvoudigd.
  3. Bespaar een hoop geld en frustratie door gewoon ‘nee’ te zeggen. Laat je niet onnodig onder druk zetten.  Alhoewel druk absoluut noodzakelijk is om tot mooie prestaties te komen. Afgelopen 3 jaar heb ik veel deuren dicht gedaan waardoor er weer nieuwe open zijn gegaan. Terugkijkend naar de beslissingen die slecht hebben uitgepakt zijn het die beslissingen die ik onder druk hebben genomen en tegen mijn gevoel in gingen.
  4. Durf te delen, een idee is niets waard wanneer het niet tot uitvoering wordt gebracht. Veel mensen zijn bang hun innovatieve ideeën te delen omdat ze bang zijn dat hun ideeën ‘ gestolen’ worden.  Dit is naar mijn mening onterecht. Mijn motto is beschermen wanneer mogelijk en delen om te kunnen  vermenigvuldigen. SilkBricks is ontwikkeld in de vorm van een netwerkorganisatie.

Met visie en passie kun je veel mensen in beweging krijgen. Er zijn veel mensen opgestaan die bereid zijn mee te werken aan de ontwikkeling van SilkBricks. Een bijkomend voordeel van deze co-creatie is dat SilkBricks nu veel ambassadeurs heeft.

We hebben nooit zover kunnen komen zonder de hulp en ondersteuning van de volgende mensen: Arthur Morée, Albert Romeo, Eugene Bos, Pieter van Eden, Marc Hoogvliet, Elles de Vries, Nancy de Lira, Boy  Brabander, Juuf Oostrom, Chris Middeldorp, Ashwien Bisnajak, Sabine Weverling, , Gerrit Jan van het Veen, Mariska den Hoedt, Remco Bakker, Stefan Morssink, Jan Paul van Leeuwen, Jerry Sarjoen, Virgia Dignum, Naiky Cijntje, Frank Dignum, Mari Carmen Puerta, Maurits de Vries, Yurani Heijnen, Marion van der Kooij, Monique Morée, John van Diemen, , Daniel Millenskie, Lorenzo Sendar, Claas ten Haven. Pim de Yel, Roy Roven, Stefan Sallevelt, Dane van der Burg, Carla Aalse, Leo Witvliet, Gert Jan Danenberg , Michiel van de Weijer, Robbert Vooijs.

Co-creatoren nogmaals hartelijk bedankt en gefeliciteerd met de geboorte van SilkBricks.

Auteur:

Steven de Lira, is specialist in het proces van kennisparticipatie en betrokkenheid management.

De ervaring en kennis die Steven de afgelopen 10 jaar heeft opgebouwd met cultuurveranderingstrajecten, procesinrichting, bedrijfscommunicatie en organisatie psychologie gebruikt hij nu om innovatietrajecten te begeleiden.
Steven streeft in zijn aanpak naar evenwichtigheid waarbij er een balans is tussen ratio en emotie. Kaders scheppen om duidelijkheid te creëren, ruimte bieden om te participeren en de emotie aanspreken om mensen in beweging te krijgen.

Veranderen is onderdeel van ons dagelijks werk geworden.